زندانیان سیاسی، چند گزارش حقوق بشری

اخراج البرز نورانی دانشجوی بهائی دانشگاه صنعتی شریف
البرز نورانی، دانشجوی ورودی سال ۸۹ دانشگاه شریف، رشتهٔ علوم کامپیو‌تر به دلیل «اعتقاد به دیانت بهائی» از این دانشگاه اخراج شد. به گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، دسترسی این دانشجو از تاریخ اول شهریور ۱۳۹۰ به سایت رسمی آموزش دانشگاه شریف «غیر مجاز» اعلام شد و در پی مراجعات وی به مسئولین دانشگاه به وی ابلاغ شد که «دستور اخراج وی از مقامات بالا‌تر» صادر شده است و وی برای پیگیری بیشتر باید به هستهٔ گزینش دانشجو در وزارت علوم مراجعه کند. در ادامهٔ مراجعات این دانشجو به بخش گزینش وزارت علوم، آقای دکتر نوربخش مسئول این بخش، صراحتا علت اخراج وی را «اعتقاد به دیانت بهائی» عنوان کرده است....

در خواست دوباره زهرا رهنورد برای آزادی همه زندانیان سیاسی

کلمه: زهرا رهنورد، نویسنده و استاد دانشگاه در نامه ای خطاب به رییس قوه قضاییه با توجه به فرا رسیدن ماه صفر که آن را ماه غم افزا نامیده، از وی درخواست کرده است که به خاطر رضایت پیامبر گرامی اسلام و به احترام همه آزادگان جهان تلاش کند که همه زندانیان سیاسی زودتر آزاد شوند.
به گزارش کلمه، متن کامل نامه زهرا رهنورد خطاب به آیت الله صادق لاریجانی به شرح زیر است:
جناب آقای آیت الله صادق لاریجانی
در آستانه ماه صفر همان ماهی که به دلیل تلخی ها و مصائب آن بر اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام پیامبر مصطفی(ص) فرمود که« ماه صفر کمر مرا شکست »، انتظار می رود در حکومتی که ادعای تشیع را دارد و همیشه تاریخ داغ حبس و درفش ائمه علیهم السلام را زنده نگهداشته استبرای رضایت رسوال الله و به احترام همه آزادگان جهان تلاش کنید تا بهر نحو ممکن زندانیان سیاسی آزاد شوند.زیرا زندانیان سیاسی آزادگانی هستند که نه خواهان براندازی ونه خواهان انقلاب نرم و نه خواهان انقلاب سخت نه مخملین نه هیچ جنس دیگر و نه خواهان مقام و موقعیت بوده اند، بلکه فقط آرزوی بهبود و ترمیم شرایطی را داشته و دارند که در پناه آن ملت ایران سرفراز و مرفه، شاد و آزاد زندگی کند و درسطح بین الملل برخود ببالد که از جامعه ای قدرتمند، پویا و دموکراتیک برخوردار بوده است .
اما در میان جمع زندانیان سیاسی زنان وضعیت خاصی دارند شرایط سخت زندان زنان و انتظارات محیط بیرون از زندان و عواطف ملت ، عرف ،اخلاق و دین که به نحوی خاص متوجه آنان است زنان را درموقعیتی خاص قرار داده است .
آنها چه آزادی خواه و فعال سیاسی به معنای مطلق کلمه باشند چه طرفدار حقوق بشر یا روزنامه نگار، یا خواهان رفع تبعیض جنسیتی یا دانشجو و معلم، کارگر و هنرمند و فعال صنفی، هرچه که باشند،بیش از هرچیز بر تارک آبروی کشور نشسته اند.
در میان آنها مادرانی هستند که فرزندانشان در فراق آنها اشک می ریزند و اضطرابهای روانی و ب پناهی، سلامتشان را تهدید می کند.
در میان زنان زندانی دختران جوانی هستند که پدر و مادر و خانواده اشان وحشت زده از این زندان به آن زندان و از تهران تا تبعیدگاه‌های دور هاجر وار سعی می کنند تاکمی اضطراب خود و فرزندانشان را فرو نشانند.
اینان همه زنانی هستند از کارمند، دانشجو و معلم، هنرمند، حقوقدان و خانه دار و کارگر که دور از شغل و کار و مدرسه و دانشگاه و خانه سالهای جوانی خود را می بینند که به خاکستر پیری در کنج غم افزای زندانهای بی دلیل ، بدل می شود .
این زنان بی شک زینب پیشگانی سلحشورند که در عصر ما ظهور کرده اند .آیا سزاوار است چنین استعدادهای درخشان آزادگی و قابلیت های زندگی و کاری و علمی در زندان باشند و جامعه به جای بهره بردن از توان از وجود چنین انسانهای متعهدی، دستش تهی باشد؟
بنابراین انتظار می رود تا باتلاش برای آزادی تمامی زندانیان سیاسی، در این ماه غم افزای صفر نه تنها ملت و خانواده های زندانیان سیاسی که بلکه پیامبر ص و ائمه علیهم السلام را از خود راضی کنید.
زهرا رهنورد
نوزدهم دی ماه ۱۳۸۹